#51 “Onbesnedenen van hart en oren” noemde Stefanus zijn toehoorders. Besnijdenis was voor het volk Israël een uitwendig, zichtbaar teken van hun lidmaatschap van een speciaal volk. Stefanus laat echter duidelijk zien, dat een fysiek kenmerk niet voldoende is. Als de persoon van binnen, niet veranderde, dan was het uiterlijke kenmerk niets waard.

#3 Mooi voorbeeld van delegeren en taken verdelen. Er werd dan wel gedelegeerd naar “goed bekendstaande mannen, vol van geest en wijsheid”. Niet zozeer naar personen die organisatorisch goed waren. De geestelijke instelling van een persoon stond voorop bij de keus.

#41 “Verheugd dat ze waardig gerekend waren ten behoeve van zijn naam oneer te lijden”. Hieruit blijkt dat Jezus volgelingen het verkozen om gegeseld (40) te worden, dan af te wijken van hetgeen Jezus hen geleerd had. Een voorbeeld dat moed en kracht toont.

#19, 20 Een moedig voorbeeld waaruit de grens blijkt van autoriteit van machthebbers, zeker als deze indruist tegen Gods wil.

#17 Het woord onwetendheid wordt hier gebruikt en een vers later word over berouw gesproken. Aanmoedigend is het te weten dat eventuele fouten begaan uit onwetendheid vergeven worden, mits we oprecht berouw hebben. Iets anders wordt het als we net als in vers 23 de profetien horen maar er niet naar luisteren.

#25 Altijd God aan je rechterhand hebben leidt er toe dat je niet “van je stuk” gebracht wordt. Aangezien dit een profetie was die in Jezus vervult werd, zien we dat Jezus een sterk voorbeeld was van iemand die op God vertrouwde.

#34 Toont aan dat David niet naar de hemel ging en indirect dat hemelse hoop niet voor iedereen weggelegd is.

#3: “overtuigende bewijzen” Er waren in de periode na Jezus opstanding veel mensen getuigen van het feit dat hij weer leefde.

#14: ze bleven aanhouden in gebed. Waarschijnlijk was het voor de discipelen een emotionele tijd. Eerst Jezus dood en het verdriet en rouw dat daarbij hoorde, daarna de opstanding en de vreugde van het weerzien, daarna het opstijgen naar de hemel en het afscheid nemen van Jezus. Gelukkig had men wel de hoop op weerzien, later in de hemel.

#24 “Oordeelt niet langer naar het uiterlijke aanzien, maar velt een rechtvaardig oordeel.”

Iets dat niet altijd even makkelijk is om toe te passen. Iemand beoordelen op uiterlijk, terwijl je hem/haar niet echt kent, is eigenlijk onrechtvaardig. Meestal vergt het ook meer tijd om de ander echt te leren kennen en pas als die moeite gedaan is, dan zou een mening over een ander wellicht waarde hebben.

#15 “Daar Jezus nu wist dat zij wilden komen en hem wilden grijpen om hem koning te maken, trok hij zich weer op de berg terug, geheel alleen.”

Jezus voelde de reactie die er ging komen na het wonder dat hij verrichte. Aangezien hij wist dat koningschap op dat moment niet in lijn met Gods wil was, trok hij zich terug. Hij toonde hiermee bescheidenheid en nederigheid. Hij zocht duidelijk niet eer of aanzien als dat nog niet gepast was.

#5: “Er was echter een zeker mens die al achtendertig jaar ziek was.”

Een onvoorstelbare lange tijd om ziek te zijn. Zeker onder de omstandigheden van toen. Het helpt wellicht onze eigen kwaaltjes, mits we verder gezond zijn, te relativeren!