#9 “Daarop zei de Samaritaanse vrouw tot hem: Hoe kunt gij, ofschoon gij een jood zijt, te drinken vragen aan mij, terwijl ik een Samaritaanse vrouw ben? (Joden onderhouden namelijk geen betrekkingen met Samaritanen.) “

Het is fijn om te merken dat Jezus op 2 manieren zich niets aantrok van de heersende gewoontes en mensen gelijkwaardig behandelde:

- Met buurvolkeren die niet met elkaar spraken, ging hij gewoon om.

- Jezus sprak net zo openhartig met vrouwen als met mannen.

#30 “Hij moet blijven toenemen, maar ik moet blijven afnemen.”

Johannes toonde nederigheid. Als aankondiger bereikte hij veel mensen, maar hij maakte nederig plaats voor Jezus toen die zijn bediening begon. Johannes wilde, terecht, niet een groep “volgelingen” voor zichzelf. Echter zijn discipelen dachten wel zo: “Allen gaan naar hèm toe…”

#18 “De joden dan gaven hem ten antwoord: Wat voor teken kunt gij ons laten zien, aangezien gij deze dingen doet? 19Jezus gaf hun ten antwoord: Breekt deze tempel af en in drie dagen zal ik hem oprichten.”

Jezus wil hier niet zondermeer een teken geven aan degenen die het vragen. Hij zegt hen eerst de tempel af te breken, zodat hij kan bewijzen het weer in 3 dagen te herbouwen. Hij wist natuurlijk van te voren dat dat niet zou gebeuren, maar toch was het een juist antwoord:

- voor zijn discipelen die later begrepen dat Jezus over zijn tempel, zijn lichaam sprak.

- voor degenen die de vraag stelden en waarschijnlijk geen teken genoeg zou zijn geweest. Tenslotte gaf Jezus voldoende tekenen in die dagen. Dat ze er speciaal om vroegen kwam omdat ze eigenlijk niet genoeg geloof hadden.

Leerzaam dus omdat Jezus voor degenen die geloof tonen, wel tekenen geeft. Voor anderen: toon eerst dat je er werkelijk voor open staat…

#39-43 De misdadiger die naast Jezus hing, erkende dat hij terecht gestraft werd, in tegenstelling tot Jezus. Uit zijn bewoordingen sprak blijkbaar oprecht berouw. Want Jezus beloofde aan hem te denken in het paradijs. Het was dus voor die misdadiger zelfs mogelijk om vergeving te ontvangen aan het einde van zijn leven. Een aanmoediging om niet op te geven en niet te denken dat het te laat is om berouw te tonen!

#2, 4 en 6 Niet zo aanmoedigend maar wel duidelijk hoe voorbedacht de opzet was om Jezus te arresteren en te vermoorden. Men was doeltreffend op zoek, naar een goede gelegenheid.

“En de overpriesters en de schriftgeleerden zochten naar een doeltreffende manier om hem uit de weg te ruimen” en “hij (Judas) ging heen en sprak met de overpriesters en [tempel]hoofdlieden over de doeltreffende manier om hem aan hen te verraden.” en “Hij dan stemde daarmee in, en van toen af zocht hij een goede gelegenheid om hem aan hen te verraden zonder dat er een schare bij was.”

Al met al geen daad uit zwakheid of emotie, eerder weloverwogen en vastbesloten. Des te erger zal Gods oordeel er over zijn!

#4 “en hij zei: Ik zeg U naar waarheid: Deze weduwe heeft, ofschoon zij arm is, er meer in geworpen dan zij allen. 4Want al dezen hebben er van wat zij over hadden, gaven in geworpen, maar deze [vrouw] heeft er van haar gebrek alles wat zij voor haar levensonderhoud bezat, in geworpen.”

Dit principe geldt niet alleen voor het geven van geld, we hebben allemaal iets te geven aan God, iets waarvan we misschien geen overvloed hebben! Dat kan zijn tijd of energie. God waardeert onze inspanning die, ook al is het gering t.o.v. anderen, groot is gezien onze situatie!

#38 “Hij is geen God van de doden, maar van de levenden, want voor hem leven zij allen.”

Ook al leeft iemand niet meer, voor God is het alsof die persoon nog leeft. Zolang men bij God in herinnering blijft, bestaat de vertroostende hoop om iemand terug te zien, als hij/zij een opstanding krijgt.

#10 “De Zoon des mensen is immers gekomen om te zoeken en te redden wat verloren was.”

Dus alhoewel Jezus ook zal oordelen, vindt hij liever iemand die berouw toont en terugkeert tot God.

#26 “Zij die dit hoorden, zeiden: Wie kan er dan mogelijkerwijs worden gered? 27Hij zei: De dingen die bij mensen onmogelijk zijn, zijn mogelijk bij God.”

Ook al lijkt het, van menselijk standpunt uit bezien, onmogelijk om goedgekeurd te worden door God, gelukkig is bij God alles mogelijk. Ook al achtten wij onszelf niet waardig!

#5 “5De apostelen zeiden nu tot de Heer: Geef ons meer geloof. 6Toen zei de Heer: Indien GIJ geloof hadt ter grootte van een mosterdzaadje, zoudt GIJ tot deze zwarte moerbeiboom zeggen: Word ontworteld en in de zee geplant!, en hij zou U gehoorzamen.”

Ons geloof wordt niet sterker door er zomaar om te vragen. Bidden om een sterker geloof kan natuurlijk wel, maar het wordt je niet gegeven zonder eigen inspanning! Zoals de apostelen er om vragen, zou erg gemakkelijk zijn en ons geloof niet waardevoller maken in Gods ogen.