#39-43 De misdadiger die naast Jezus hing, erkende dat hij terecht gestraft werd, in tegenstelling tot Jezus. Uit zijn bewoordingen sprak blijkbaar oprecht berouw. Want Jezus beloofde aan hem te denken in het paradijs. Het was dus voor die misdadiger zelfs mogelijk om vergeving te ontvangen aan het einde van zijn leven. Een aanmoediging om niet op te geven en niet te denken dat het te laat is om berouw te tonen!

#10 “De Zoon des mensen is immers gekomen om te zoeken en te redden wat verloren was.”

Dus alhoewel Jezus ook zal oordelen, vindt hij liever iemand die berouw toont en terugkeert tot God.

De verloren zoon: als God iemand vergeeft, zijn wij dan die broer die er geen vreugde over kan hebben? Of kunnen we blij zijn dat iemand is teruggekeerd? Extra moeilijk als die persoon ons misschien in het verleden heeft benadeeld. Maar uiteindelijk dienen we iemand te vergeven die oprecht spijt heeft en God weer zoekt.

#25: “En wanneer GIJ staat te bidden, vergeeft dan al wat GIJ tegen iemand hebt; opdat ook UW Vader, die in de hemelen is, U UW overtredingen moge vergeven.”

Als we bidden om vergeving van fouten bij onszelf, komt ons gebed niet aan bij God, als we zelf anderen ook niet vergeven. Eigenlijk een specifieke toepassing van de “gulden regel”: zoals we behandelt willen worden, dienen we ook anderen te behandelen!